Boekgegevens
Titel: La langue parlée ou Entretiens instructifs et amusants: traduction libre de: English as it is spoken de B.S. Berrington
Auteur: Reinders, J.M.; Berrington, B.S.
Uitgave: La Haye: Haagsche Boekhandel en Uitgevers-Maatschappij, 1897
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7768
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201766
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   La langue parlée ou Entretiens instructifs et amusants: traduction libre de: English as it is spoken de B.S. Berrington
Vorige scan Volgende scanScanned page
100
En kan u onder water zwem-
men met uwe oogen open?
Zeker, niets is gemakkelijker
dan dat.
Nu, ik moet zeggen, dat ik
lekker gebaad heb, u niet?
Ik ook, en ik voel me na
het bad zoo licht als een veertje.
Willen we nu tot de lunch
aan het strand gaan wandelen ?
Goed.
Kijk eens! Daar komen de
ezels aan. Willen we eens een
ritje maken?
Neen, liever niet. Me dunkt,
dat we wel wat te groot zijn
voor dergelijke uitspanningen,
vind u dat ook niet?
O, het is maar louter voor
de grap, kom maar!
Goed!
Drommels, mijn ezel wil niet
vooruit!
TJ moet hem met uw stok
goed ranselen, mijnheer, dat is
hij gewoon.
Komaan dan, vooruit!
Daar gaan we.
Et savez-vous nager entre
deux eaux, les yeux ouverts?
Oh oui, rien de plus facile
que cela.
Eh bien, je dois dire que
j'ai baigné délicieusement. Et
vous?
Moi de même, et après le
bain je me sens aussi leger
qu'une plume.
Voulons-nous maintenant aller
nous promener sur la plage
(grève) jusqu'au lunch?
Je veux bien.
Tenez, voilà qu'arrivent les
baudets. Voulons-nous faire une
petite course (une petite pro-
menade à dos d'âne) ?
Non, plutôt pas. Je trouve
que nous sommes bien un peu
trop grands pour de telles ré-
créations, ne trouvez-vous pas
cela aussi?
Oh, c'est seulement pour rire
(pour la farce), venez toujours.
Bon!
Dame (Parbleu), mon baudet
ne veut pas avancer.
Il faut lui donner ferme du
bâton, monsieur, c'est à quoi
il est habitué.
Allons, en avant!
Nous voilà en train.