Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
de Zweden eene luisterrijke overwinning behaalden, doch hun
koning den heldendood stierf.
Hy werd opgevolgd door zyne zesjarige dochter Christina ,
gedurende wier minderjarigheid een Rijksraad het bewind voer-
de, in welken de rijkskanselier Oxenstierna, de beroemde
raadsman van Gustaaf Adolf , en een der schranderste staats-
lieden van zynen tyd, den grootsten invloed had.
§ 35. Het Zweedsch-Fransch-Nederlandsch, of laatste tijd-
perk van den Derligjarigen Oorlog. Vrede van Westfalen.
De Zweden besloten den oorlog voort te zetten , en voerden
dien met goeden uitslag onder aanvoering van den bekwamen
Hertog Bernard van Saksen-Weimar, een der weinige Duitsehe
vorsten , die zich van den beginne af bij Gustaaf Adolf hadden
aangesloten, en van den Zweedschen generaal Gustaaf Horn.
De voorspoed hunner wapenen werd nog bevorderd door het
dubbelzinnig gedrag van Wallesstein , die na den slag bij Lützen
met weinig veerkracht te werk ging. Zyne onbegrensde eerzucht
vervulde hem met plannen voor de toekomst, waarbij hij zijne
eigene grootheid voornamelijk op het oog had; ja, men wil
zelfs, dat hij zich tot Koning van Bohemen wilde verheffen. Tot
heden toe is het niet volkomen bewezen, of hij werkelijk ver-
raad wilde plegen, hoewel het meer dan waarschijnlijk is, dat
hij het voornemen koesterde, langs welken weg dan ook, van de
uitgebreide magt, die bij in handen had, tot zijne eigene ver-
hefting gebruik te maken. Zeker is het, dat hij in het geheim
onderhandelingen aanknoopte met Saksen , Brandenburg , Zweden
en zelfs met Frankrijk, maar altijd zoo, dat het twijfelachtig
bleef, of hij hen wilde misleiden of zich met hen tegen den Kei-
zer verbinden. Deze laatste vooral, door de vijanden van Wal-
lenstein aangespoord, besloot eindelijk, zich van hem te ontslaan
en daar hij het niet waagde, hem ten tweede male af te zetten,
werden eenige onderbevelhebbers in het geheim tot een verrader-
lijken aanslag tegen hunnen veldheer gewonnen, en hun gelast,
zich van hem, dood of levend meester te maken. De verrader-
lijke toeleg gelukte, en in Februarij 1634 werd Wallenstein
te Eger, in Bohemen, door eene bende moordenaars in zijn slaap-
vertrek overvallen en om het leven gebragt.
De oorlog werd nu met meer kracht voortgezet, en de krijgs-
kans keerde zich ten voordeele der Keizerlijken , die de Zweden
uit Zuid-Duilschland verdreven, en met den Keurvorst van Sak-