Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
54
door den veel minder bekwamen Requesens als Landvoogd opge-
volgd. De overmagt der Spanjaarden bezorgde hun evenwel weder
herhaalde voordeelen, en de drang der omstandigheden noodzaakte
de Nederlanders , de souvereiniteit eerst aan Elizabeth vau Enge-
land , en daarna aan Hendrik Hl van Frankrijk aan te bieden
(1575). Beiden weigerden; doch de dood van Requesens en de
daarop gevolgde muiterij dor slecht betaalde Spaansche troepen
gaf uitkomst. Een verbond , onder den naam van Pacificalie, te
Gent gesloten , vereenigde voor korten tijd de Zuidelijke en Noor-
delijke gewesten, en de komst van Don Jan van Oostenrijk, die
Requesens in de landvoogdij verving, scheen tot bevrediging te
zullen leiden (1576). Die hoop bleek weldra ijdel te zijn; Don
Jan , die zich met geweld een onbeperkt gezag wilde aanmatigen,
werd door de Nederlanders niet meer als Landvoogd erkend, en
het bewind meer in naam dan in der daad, door hen aan den
Aartshertog Matthias van Oostenrijk opgedragen , wien de Prins
van Oranje als raadsman ter zijde stond (1578). De oorlog werd
nu hervat, en de voordeelen door de Spanjaarden behaald, brag-
ten te weeg, dat men zich op nieuw, en ditmaal met beter ge-
volg, tot Engeland en Frankrijk wendde. Elizabeth zond onder-
standsgelden, en Hendrik Hl vergunde zijnen broeder, den ijdelen
en eerzuchtigen Hertog Frans van Anjou (bl. 50), die voor het
oogenblik de zijde der Hervormden koos, en de hand hoopte te
verwerven van Elizabeth , zich met een leger van 10000 man
naar de Nederlanden te begeven , waar hem den titel van Bescher-
mer der Nederlandsche vrijheid werd opgedragen met belofte, dat
bij verandering der regering, de keuze op hem zou vallen (1578).
Weinig baatte evenwel deze hulp; alleen de Unie van Utrecht,
die de noordelijke gewesten naauwer aaneensloot, verzekerde
betere uitzigten in de toekomst (1579). Intusschen was Don Jan
gestorven, en het beleid van den oorlog door Philips II aan
den Prins van Parma opgedragen , wiens groote bekwaamheden
het gevaar voor de Nederlanden nog vergrootten. Toen besloot
men zich plegtig aan de heerschappij van den Spaanschen Koning
te onttrekken, en het bewind aan een ander vorst op te dragen;
Philips werd afgezworen (1581), en aan den Hertog van Anjou,
het souverein gezag, doch onder beperkende bepalingen, verleend.
Weldra echter bleek het, dat ook deze zich van eene meer
uitgebreide magt wilde meester maken; een aanslag door hem
met dat doel op Antwerpen gedaan, mislukte (1583) , en te raid-
den der onderhandelingen tot verzoening, tusschen hem en de
Staten gevoerd, stierf hij in Junij 1584, eenige weken voordat