Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
-253
eene proclamatie uit, waarbij hij de Kamer ontbond. Parijs in
staat van beleg verklaarde, en een beroep deed op de natie, om
hare goed- of afkeuring te geven aan eene constitutie, waarbij de
tijd van zijn gezag met tien jaren verlengd werd. Zijne stoute
toeleg gelukte volkomen ; de oproeren, die hier en daar uitbraken,
werden met geweld onderdrukt en streng gestraft, en van de 8
millioen stemmen, die op den 20sten en 21sten December werden
uitgebragt, verklaarden bijna millioen zich voor het ontwerp
van Bonaparte.
De nieuwe constitutie bevatte bepalingen, die nagenoeg de ge-
heele magt in handen gaven van den President en eenen Senaat,
die door hem zeiven benoemd werd; de Wetgevende Vergadering
mogt niet meer in het openbaar beraadslagen en geene voorstel-
len doen. Eigenlijk was dus het monarchaal gezag in Frankrijk
hersteld, met uitzondering alleen, dat het hoofd van den Staat
zijne waardigheid niet voor zijn geheele leven bezat, en zij niet
erfelijk was in zijn geslacht.
Dit veranderde echter weldra; de nieuwe staatsregeling was
niets dan een overgang van de Republiek tot de erfelijke monarchij.
Op eene reis, die de President, in het najaar van 1852 door het
zuiden van Frankrijk ondernam, werd hij overal met de kreet
van: »Leve de Keizer" ontvangen. Kort na zijne terugkomst in
Parijs, nam de Senaat een besluit, waarby de keizerlijke waar-
digheid werd hersteld, en erfelijk in de mannelijke linie opgedra-
gen aan Lodewijk Napoleon Bonaparte, onder den naam van
Napoleon III (1). Ook dit besluit werd aan het volk ter goed-
of afkeuring gegeven, en van de 8 millioen stemmen verklaarden
ruim 7,800,000 er zich voor. Den 2den December 1852, den
verjaardag der krooning van Napoleon I (bl. 198), werd het
herstel van het Keizerrijk afgekondigd.
In het begin van 1853 trad de Keizer in het huwelijk met
de Spaansche gravin Eugenie van Teba , die hem den 16den
Maart 1856 een zoon schonk, wien de naam van Napoleon ge-
geven werd. Bij het uitsterven zijner mannelijke nakomelingen,
zou de kroon overgaan op Jerome , den nog levenden broeder
van Napoleon I, of diens afstammelingen.
(1) De Hertog van Reichstädt (bl. 248 in de aanteekening), ten wiens
gunste zijn vader Napoleon I in 1815 afstand van den troon gedaan had
(bl. 224), werd als Napoleon II beschouwd.