Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
-234
stelsel van vóór 1789 (het oude régime) eene onmogelijkheid was.
Dit werd evenwel verlangd door de partij der overdrevene Ko-
ningsgezinden {Ullra-royalisten), voor een groot gedeelte uit terug-
keerende émigranten bestaande, die alles verfoeiden wat door de
revolutie in het leven was geroepen, en een grooten steun vonden
bij den broeder des Konings, den Graaf van Artois, met zijne
beide zonen, de Hertogen van Angouléme en van Berry. Door
hunne bemoeijingen nam de invloed van den adel en de geeste-
lijkheid, die zij als den eenigen steun der regering beschouwden,
voortdurend toe, en werd de toestand van Lodewijk XVHI tus-
schen de beide partijen zeer moeijelijk. Hij voerde evenwel zooveel
mogelijk het bewind in een liberalen geest, totdat een afschu-
welijke misdaad hierin eene verandering bragt.
Lodewijk XVHI had geene kinderen, zoodat bij zijn overlijden
zijn broeder, de Graaf van Artois, hem in de regering zou op-
volgen. Daar diens oudste zoon , de Hertog van Angouléme ,
insgelijks kinderloos was , scheen de heerschappij van de Bour-
bons bewaard te zullen blijven in liet geslacht van zijn tweeden
zoon, den Hertog van Berry , die met eene Napelsche prinses
gehuwd was en nog geen zoon, maar wel eene dochler had. Deze
Hertog van Berry , op wien de hoop der Koningsgezinden rustte,
werd in Februarij 1820 door een dweepzieken sluipmoordenaar,
Louvel, om het leven gebragt. Twee maanden later beviel zijne
gemalin van een zoon, die den naam van Hendrik , Hertog van
Bordeaux, ontving.
Deze moord, die een algemeenen schrik in Frankrijk veroor-
zaakte, en als een gevolg van de verbreiding der liberale denk-
beelden werd voorgesteld , gaf aan de Ullra-royalisten op eens
den grootsten invloed, en wijzigde de regering geheel in hunnen
zin. Hieraan was het dan ook onder anderen toe te schrijven,
dat Frankrijk, zoo als hier boven (bl. 230) gezegd is, kort daarna
een leger onder den Hertog van Angouléme naar Spanje zond
om de liberale partij daar te lande met geweld tot onderwerping
te brengen (1823).
In 1824 stierf Lodewijk XVIII, en werd opgevolgd door zij-
nen broeder, den Graaf van Artois , die als Karel X den troon
beklom. Deze liet zich geheel en al door de reactionaire parfij
beheerschen , zonder te letten op de stemming van het volk, waar-
onder de ontevredenheid dagelijks toenam. Het algemeen mis-
noegen werd eindelijk zoo groot, dat, toen de Koning in 1820
een ministerie benoemd had, dat geheel uit de m.eest overdreven
koningsgezinden bestond, de Kamer der volksvertegenwoordigers