Boekgegevens
Titel: Méthode familière, pour ceux qui commencent à s'exercer dans la langue française = Gemeenzame leerwijze voor degenen, die zich in de Fransche taal beginnen te oefenen
Auteur: Marin, Pieter; Scheerder, H.
Uitgave: Amsterdam: Schalekamp en Van de Grampel, 1826
Amsterdam: A. Bakels
2e verb. dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6334
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201359
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Méthode familière, pour ceux qui commencent à s'exercer dans la langue française = Gemeenzame leerwijze voor degenen, die zich in de Fransche taal beginnen te oefenen
Vorige scan Volgende scanScanned page
MdthQ(h Familièrc* i
aovaiiqur ^ watcrachrig; ^x^adragénairc ^ vecrtigja*
rig, enz.
s tusl'chen twee klinkletters (taande, wordt als z
iiitgcfproken:
ahé, gemakkelijk;couun^ neef; chohir^ kiezen ,enz.
T klijikt als in het Nederduitsch, doch wordt op
het einde van een woord niet uitgefproken.
ti vóór ^ of O in het midden of op het einde
van een woord geplaatst zijnde , heeft meestal den
,klank van eene c of dubbele s:
parTXal^ partijdig; paTience 9 geduld; porTion,
aandeel, enz.
v wordt als de Nederduitfche w uitgefprokeii:
y^afet^ kneclit; ventrc^ buik; voleur^ dief, tm.
X heelt dcnzelfden klank als in onze taal; doch
wanneer dezelve in het midden van twee klinklet-
ters voorkomt, wordt zij als eene dubbele s uitge-
fproken:
Bruxelles ^ Brusfel; soixanu ^ zestig, enz.
Zij heeft echter den klank van z in alle woor-
den, die" van deux, twee, six 9 zes en dix, tien
afkomen;
dcu\ièmc^ tweede; sixième ^ 2esde; dixième^ tien-
de, enz.
EX in het begin van een woord vóór eene klink-
letter (taande, (preekt men bijna uit als gz:
Exameu^ onderzoek; Exercice ^ oefening; Exilcr ^
bannen, enz.
Aan het einde der woorden wordt dc x niet uit-
gefproken, (behalve in .r/.r, zes en dix^ tien) het-
geen hetzelfde geval is met de
welke, voor het overige, denzelfden klank heeft als
fn het Nederduitsch.
Ten (lotte merken wij aan, dat, ofTchoon dc me-
ticklinkers, op het einde der woorden geplaatst,
over het algemeen niet uitgefproken worden , men