Boekgegevens
Titel: Mr. B. H. Lulofs' taalkundige werken
Deel: Dl. II Spraakkunst, stijl en letterkennis
Auteur: Lulofs, B.H.; Jager, Arie de
Uitgave: Amsterdam: A. Akkeringa, 1875
4e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6235
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201324
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Mr. B. H. Lulofs' taalkundige werken
Vorige scan Volgende scanScanned page
159
nieuwe waarheid wederom eene wat frisscher verf te geven,
en tegelijkertijd aan te toonen, dat, zoo sommige onzer
uitdrukkingen den Hoogduitscher, naar zijn taalgebruik,
min edel voorkomen , verscheidene der zijne bij ons, naar
ons hedendaagsch taalgebruik, in een' even kwaden reuk
staan. Hector b.v. zegt bij schiller tot andromachè :
Theures wkib , geblete deinen Thrünen!
Nach der Feldschlacht ist mein feurig sehnen ;
Diese Armen schützen Pergamus.
Kämpfend für den heiVgen Heerd der Götter ,
Fall ich, und, des Vaderlandes Retter,
Steig' ich nieder zu dem Styg'^schen Fluss.
Zoude het ons tegenwoordig niet vrij plat in de ooren klin-
ken, als een nederlandsch dichter, in een' recht verheven
stijl (gelijk die hier vau schiller), zong:
Dierbaar wijk ! weerhoud, weerhoud uw tranen ! enz.
Voorzeker, al willen wij ook over een enkel wijf en wijfje
in een' zeer eenvoudigen en naïeven schrijftrant niet gemelijk
zien.
Bij VOSS in zijne bekoorlijke Louizc lezen wij :
Roth von Gesundheit,
Gleich dem Säugling' am Busen, den sanft einlullte die Mutter,
Ruhst du, die Glieder gedehnt, SiXssathmende l u. s. w.
Aldus spreekt amalia van de slapende louize. — Zouden wij
nu echter, naar ons taalgebruik, ook kunnen zeggen: rood
van gezondheid, en den zuigeling gelijk aan de moederlijke
horst, welken de moeder zoetjes inlolde, rust gij, 6 zachtade-
mende, met uitgestrekte leden ? Of zoude het woord inlollen
ons niet plat voorkomen? Buiten kijf, en wij moeten het dus
niet door inlollen, of in slaap lollen, maar door in slaap
neuriën of in slaap sussen vertalen.
Bij ons poetst men de schoenen, maar de Hoogduitschers
gebruiken datzelfde woord poetsen, bij hen putzen geschreven,
ook in den algemeenen zin van tooijcn, kappen enz. Schil-