Boekgegevens
Titel: Methodiek van het zangonderwijs in lagere scholen en zangscholen
Auteur: Letzer, J.H.
Uitgave: Schoonhoven: S. & W.N. van Nooten, 1897
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6125
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201287
Onderwerp: Theaterwetenschap, muziekwetenschap: vocale muziek
Trefwoord: Zingen, Vakdidactiek
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Methodiek van het zangonderwijs in lagere scholen en zangscholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
Ieder volwassen zanger beschikt over een rij tonen, die
van gelijke hoedanigheid zijn. Wil hij nu hooger zingen,
dan komt hij aan een plaats, waar de stem eensklaps een
opmerkelijk verschil van geluid heeft, dat bij mannen wel
iets gelijkt op een vrouwenstem. Op die plaats ligt de
zoogenaamde stembreuk. Hoewel er geen vaste bepalingen
zijn te geven van de j uiste plaats, ligt de stembreuk voor:
Alt op b<.
Mezzo-Sopraan ,, d'K
Bas op c'.
Bariton „ d'
Sopraan „ e'' of/'^ ! Tenor „ ƒ'.
Aan de eene zijde dezer stembreuk (naar beneden) hoort men
tonen,die borsttonen worden genoemd; aan de andere zijde (naar
boven) noemt men de tonen hoofd- of falsettonen. De borsttonen
zijn krachtiger, doch minder beweeglijk, de falset is zwakker,
doch lichter en beweeglijker. De beide reeksen tonen, die der-
halve ieder voor zich van gelijke hoedanigheid zijn, noemt
men stemregisters. Men onderscheidt dus twee stemregis-
ters: het borst- en het hoofdregister. Bij het eerste trillen
de wanden van de borstholte sterk meê (vandaar die naam),
terwijl de trilling allengs minder wordt, hoe hooger de tonen
gaan, om eindelijk bij de falsettonen geheel te verdwijnen.
Een der moeilijkste dingen in de zangkunst bestaat hierin,
den overgang van het eene register in het andei'e onmerkbaar
te doen zijn. Bij een ongeoefend zanger is de plaats der
stembreuk duidelijk waarneembaar. Stelt men prijs op een
gelijkmatigen toon in beide registers, dan behoort men door
veel oefening den overgang onhoorbaar te maken.
Een der beste middelen daartoe is, de laatste tonen van
het borstregister met de hoofdstem te zingen en de eerste
tonen van deze zoo krachtig mogelijk. Dan wordt het allengs