Boekgegevens
Titel: Proeve van Platamsterdamsch
Auteur: Lennep, J. van; Halbertsma, J.H.
Uitgave: Deventer: J. de Lange, 1845
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6081
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201273
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Dialecten, Amsterdam (stad)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Proeve van Platamsterdamsch
Vorige scan Volgende scanScanned page
3
heel krappies, en er valt niks te verdiene,
zoo as ook wa-ar is. Alleenig gepisseerde
week hebbek nog een kerreweitje gebat;
ma-ar da-ar baddek ha-ast het hachje bij in-
geskolen. — „ Ei, zeittie, en wa-ar kwam
dat bei? zeittie. — ]Jat zellek je zegge, zei
ik: der most de poi van 'n bois op de Binne-
namslel opgeschilderd worde, en dar hadde
we de leêr oit 't soldervenster oitgestoken mit
'n plank er boven cp, en da-ar zat ik ouwer
gewoonte nop, zoo as ik honderd en doizend
ma-alen geda-an heb. Nou, da-ar zat ik dan
op en wist van de prins geen kwa-ad: alleen
mottek ik zegge, ik hat passies te voore teu-
gen de kou een hartversterkinkie genoomen
en 'n trap-op-je-hart toe: 'n mens is toch geen
trekpot', en of 't nou da-ar van was, weet 'k
niet; ma-ar terwijl ik sat te schildere, da-ar
keik ik zoo kasseweel na benede, en da-ar
wort 'k in eens zoo ra-ar om men hart en
zoo drizelig as 'k nog nooit geweest ben. Ik
weet er anders niks van, ma-ar nou was 'l
net of de stra-atstienen een galopaade danste
teugens men an. üa-ar raak ik, hoe, weet
ik zeivers niet, de tra-amonta-ane kweit, en
doikel ik perdoes van de leêr langs de geut
na-ar benee-en, dat 'k poddoome niks anders
docht, of 'k zou zoo van booven neêr met me
donderement op straa-at gevalle we-eze. Ma-ar
gelukkig zie ik onder 't valle iets zwarts teu-
ge de muur; da-ar denk'k, heb ik jou da-ar"?"
Ik klem me vast met me beie hande, en bleif
tot ze me met een leêr komme
zoo
hange