Boekgegevens
Titel: Leesboek voor de volksschool
Deel: Dl. 8 Bonte steenen
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1875
5e, herz. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6038
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201247
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leesboek voor de volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
88
öVan de Kraaien-klippen, naar ik meen, mijnheer. De
hemel geve, dat het niet zoo zij."
»Naar ge meent?" bromt de bevelhebber, wentchende
zijnen kwaden luim op iemand uit te storten. ^Waarom
weet gij het niet zeker?"
»Wel! kijk eens zelf, luitenant!" zegt Jones, in de diepe
duistemis wijzende: »ik was ook op den havendam en kon
niets zien; maar de man, die de wacht had, zegt —"
(De wind slaat om, de wolken breken eventjes en de maan
straalt door):. »Daar is het schip, mijnheer!"
Ongeveer drie honderd el in zee ziet men eene lange,
zwarte, gebogene lijn, schoon, scherp en onbeweeglijk te
midden der wilde, woest oploopende baren. Een gemor
verheft zich onder het volk, dat tot een gebrul aangroeit,
terwijl de menschen doelloos heen en weer golven.
Nog een oogenblik — en de zwarte omtrek wordt door eene
witte lijn doorsneden, bedekt, vernietigd! — Allen houden
den adem in. Neen! de stortzee stroomt voorbij en de zwai-te
omtrek is weder zichtbaar.
&Een verschrikkelijk zwaar schip!"
»Naar het schijnt, een clipper van Liverpool!"
»God zij de arme menschen genadig!" snikt eene vrouw.
»Onze hulp hebben zij niet meer noodig; het schip ligt
al op zij!"
»Het dek recht overeind — naar ons toegekeerd!"
»Stilte! uit den weg daar!" brult de luitenant. »Jones,
waar zijn de vuurpijlen?"
Allen vormen in stilte eenen kring, terwijl de stok van
de vuurpijlen geplant wordt; de luitenant werpt zijn eindje
sigaar weg, knielt neder en richt den pijl; Jones en zijne
maats onderzoeken en ontrollen de lijn.
Nog een oogenblik — en de prachtige vuurpijl vliegt weg
met sissend geraas en zweeft hoog over de golven in eenen
langen vuurstroom, den stormwind trotseerende.
Is de lijn over het schip gevallen? Neen! Een hevige
rukwind slaat de toeschouwers bijna van de beenen; de