Boekgegevens
Titel: Leesboek voor de volksschool
Deel: Dl. 8 Bonte steenen
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1875
5e, herz. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6038
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201247
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leesboek voor de volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
49
met eenen ransel op den rug, maar ditmaal in talrijker ge-
zelschap en onder geheel veranderde omstandigheden, eenige
der toen bezochte streken nog eens doortrekken zoude. Nau-
welijks te Maastricht gekomen, richtten wij onze schreden
naar den St. Pietersberg. Een gids vei-gezelde ons. Gekomen
aan den ingang, waardoor men thans gewoonlijk de bezoe-
kers binnenleidt en die zich tegenover het, op weinige minuten
afstands buiten de poort aan den westelijken Maasoever ge-
legen, dorpje St. Pieter bevindt, ontstak hij eenen fakkel en
ging ons voor. Eene kille lucht kwam ons te gemoet, zoo-
als men in den zomer ontwaart, als men eenen kelder bin-
nentreedt. Aanvankelijk onduidelijk, maar allengs duidelij-
ker, naarmate zich onze oogen aan de gebrekkige verlichting
gewenden, vertoonden zich aan ons hooge gewelven met
loodrechte wanden, waarop de fakkel een telkens veranderend
schijnsel wierp, al naar gelang de gids onze aandacht ves-
tigde op de namen van vroegere bezoekers, met houtskool
geschreven en waarmede de wanden hier en daar tot dicht
bij de verscheiden ellen hooge zoldering bedekt waren. Zich
op korte afstanden nu eens rechts, dan weder links wen-
dende, geleidde hij ons voorwaarts, terwijl wij telkens andere
gangen voorbijgingen, welke met diegene, waardoor wij onzen
weg vervolgden, gemeenschap hadden en waarop wederom an-
dere gangen uitliepen. De meest doodsche stilte omringde ons.
Elk geluid, dat wij maakten, zelfs de woorden, die gespro-
ken werden, hadden eenen korten, doffen klank, zonder
eenige weerkaatsing, gelijk men gewoon is in andere gewelven,
b. v. in eene kerk te vernemen. De muren smoorden hier het
geluid, als waren zij met een zacht behangsel bekleed. Slechts
op één punt hield de gids stand, om ons op eene echo op-
merkzaam te maken, die daar vernomen wordt. Het was in
eenen gang, die zich langer dan andere in eene rechte rich-
ting voortzet. Kort, maar met verwonderlijke scherpte, worden
daar de' woorden weerkaatst. Er is inderdaad iets huivering-
wekkends in, wanneer men reeds eenigen tijd in dieonder-
aardsche gewelven heeft rondgedoold, waarin niets gehoord
u LEOPOLD, Leesboeky VIII, 5de dink. 4