Boekgegevens
Titel: Leesboek voor de volksschool
Deel: Dl. 8 Bonte steenen
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1875
5e, herz. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6038
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201247
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leesboek voor de volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
12
fVie er niet mee weet om te gaan
Valt reeds, als hij nog meent te staan...
Wien 't schoentjen past — die trekke 't aan!
De Buil.
8. - EEN TAFEREEL UIT HET ZEEMANSLEVEN.
Een Hollandsche koopvaarder, een fier fregat, heeft eenen
verren tocht afgelegd, heeft den wijden oceaan doorkliefd,
met gevaar bij gevaar gekampt, is in dat alles behouden
gebleven — en wendt nu, vol vertrouwende blijdschap, den
steven naar de Noord-Hollandsche kust, naar de reede van
Texel, heeft het vaderland in 't oog, heeft de bakens, den
vuurtoren van Kijkduin reeds begroet, als eenen fakkel der
hope, — en zie, daar benevelen duistere wolken den blik,
die uitziet naar die kust: een storm uit zee, die reeds
dreigde, barst nu los met loeiend gehuil — eene verra-
derlijke zandbank strekt zich uit onder de wateren, eene
enkele onoplettendheid van den bekwamen stuurman of het
gemis van eenen loots, of eenige andere tegenspoed, die
juist nu ongelukkig samenspant, maakt dien verderfelijken
zandgrond onvermijdbaar, het schip stoot er op en draait
om door de kracht van den schok, als een bezield wezen,
door plotselinge duizelingen bevangen. Geene poging wordt
gespaard , om het af te brengen van de gevaarlijke plek, —
vergeefs, vergeefs, de branding is te sterk, met iederen
golfslag licht zij het weder op en breekt het stuk op den
harden grond: en, schoon nog in vollen pronk van touw-
werk en zeilen en masten, laat het den ongelukkigen sche-
pelingen geene enkele kans meer over dan het verlaten van
hun boord, niets anders dan als ware het reeds een redde-
loos wrak. En die kans is altijd eene zoo weifelende, in
zóó rank eene boot zóó overladen zulke golven te trot-
seeren — tot het land, dat nu verre heet, nu men 't voelt,
hoe nabij de dood er dreigt — dit is bijna het kiezen tus-