Boekgegevens
Titel: Leesboek voor de volksschool
Deel: Dl. 8 Bonte steenen
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1875
5e, herz. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6038
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201247
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leesboek voor de volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
134
groot zijn, dat ze door hun gevaarte alleen de schepen der
vijanden konden vernielen. Het schijnt wel, dat Philips,
die, bij alle macht die hij had, ook alles meende te weten,
zooals dat wel meer in de wereld gebeurt, de geheele uit-
rusting naar zijne eigene inzichten bestuurde en niet eens
den raad van ervaren lieden op de gewichtigste punten
inriep. Hoe is het anders mogelijk, dat hij, die onder zijne
onderzaten goede zeelui genoeg had, zooveel schepen liet
bouwen, die wel groot waren en zoo sterk, dat er de kogels
moeielijk door gingen, maar waar niets mee was uit te
voeren! Hij zag met zijn hoofddoel voor oogen alles over
het hoofd.
Philips rekende bij de geheele onderneming het meest
op Parma, die uit Vlaanderen zich bij de expeditie moest
voegen en de landing zou besturen; maar hij was toch nog
zoo voorzichtig geweest, het opperbevel over de vloot aan
eenen zeeman op te dragen, den Markies van Santa-Cruz,
eenen man, die dertig jaren ter zee gevaren en nooit eene
nederlaag geleden had. Maar deze had veel onaangenaam-
heden van zijnen koning te verduren, omdat de vloot niet
gereed was en zij niet uitliep, ofschoon de zeeman heel
goed inzag, dat er met zulk eenen troep niet veel van te-
recht zou komen. Philips had hem echter bepaalde orders
gegeven en hem laten weten, dat, als hij niet dadelijk ge-
hoorzaamde , er al een ander voor zijne plaats bestemd was.
Hij beloofde dan ook, dat alles in Januari gereed zou zijn.
Parma had even stellige bevelen ontvangen, om zich met
hem te vereenigen, en, ofschoon hij eveneens de zwarighe-
den wel inzag, beloofde hij het onmogelijke mogelijk te
maken. Hij schreef zijnen vorst, dat, »als deze hem beval,
alleen te gaan, zonder op Santa-Cruz te wachten, hij gaan
zou, al zouden allen met hem sterven; maar dat hij toch
nog bepaalde orders wachtte."
Doch Santa-Cruz stierf, voordat alles gereed was, vooral
door verdriet, en nu benoemde Philips tot opvolger een
groot heer, maar van weinig beteekenis en geene onder-