Boekgegevens
Titel: Stofgoud
Serie: Leesboek voor de volksschool, 7
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1884
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6022
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201234
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Stofgoud
Vorige scan Volgende scanScanned page
Bladz.
had men toch in het wachthuis gemerkt, dat er iets buitengewoons aan
de hand was. De kapitein der wacht trad haastig naar buiten.
„Wie daar?" vroeg hij op zijne beurt.
„Een goed vriend", antwoordde Heraugière wederom en velde hem
met een enkelen stoot.
Nu kwamen ook anderen met fakkels naar buiten. Heraugière werd
licht gewond, maar slaagde na eene korte worsteling er in, ook een
tweeden aanvaller te dooden. Zijne lieden vervolgden nu de wacht, die
in het wachthuis terugtrok. Heraugière gaf toen bevel, door de deur en
de vensters te schieten, en binnen weinige minuten lagen al de vijanden
stervend of ontzield ter aarde.
Aan gevangenen maken of kwartier geven viel niet te denken. In-
middels was Fervet met zijne bende ook niet werkeloos gebleven: het
tuighuis van het kasteel was door hem genomen en al de verdedigers
waren gedood. De jonge Lanzavecchia waagde eenen uitval uit het kas-
teel; hij werd gewond en met een klein aantal zijner volgelingen
teruggedreven.
De rest van het garnizoen vlood in de grootste verwarring naar de
stad. Nooit hadden de musketiers van Italië — want de manschappen
behoorden allen tot het beroemde Siciliaansche legioen van Spinola —
zich zoo jammerlijk aangesteld. Zij dachten er zelfs niet aan, om,
terwijl zij als in verbijstering voor zeventig Hollanders vloden, althans
de brug te vernielen, die de stad met het kasteel verbond In plaats
van de burgers tot hulp op te wekken en aan te sporen, verspreidden
zij overal waar zij kwamen, schrik en ontsteltenis.
De jonge Lanzavecchia, in eenen hoek van het kasteel opgesloten,
poogde nu onderhandelingen aan te knoopen, in de hoop, dat hulp
zou opdagen, eer hij verplicht zou zijn, zich over te geven. Maar
terwijl men hiermede bezig was, een paar uren ongeveer voor zonsop-
gang , verscheen Hohenlo, door den schipper tijdig gewaarschuwd, met
de voorhoede van Maurits' leger voor de landpoort van het kasteel.
Vergeefs beproefde hij die poort open te breken: de strenge vorst had
haar als vastgemuurd. Hohenlo was wel verplicht, het paalwerk bij de
waterpoort omver te halen en langs denzelfden weg naar binnen te
dringen, dien ook het noodlottige turfschip genomen had.