Boekgegevens
Titel: Lagerwey's Aardrijkskunde van Nederland en zijne overzeesche bezittingen
Auteur: Lagerwey, J.
Uitgave: Amsterdam: C.L. Brinkman, 1871
4e, verb. en verm. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5790
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201119
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: geografie van Nederland
Trefwoord: Geografie, Nederlandse koloniën, Nederland, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Lagerwey's Aardrijkskunde van Nederland en zijne overzeesche bezittingen
Vorige scan Volgende scanScanned page
Om de streek, waarin eenige plaats ligt nauwkeuriger aan
te wijzen heeft men ook nog:
het Noord-Oosten, tusschen het N. en het O.
„ Noord-Westen, „ „ N. „ „ W.
„ Zuid-Oosten, „ „ Z. „ „ O.
„ Zuid-Westen, „ „ Z. „ „ W.
Om met vrucht eene kaart te gebruiken, moet men zich
oriënteeren, d. i. de kaart zoodanig leggen, dat het Noor-
den der kaart met het Noorden des hemels overeenkomt.
Over de benamingen, die men aan het land geeft.
Het oppervlak der aarde bestaat uit nagenoeg drie deelen
water tegen één deel land.
De namen, die men aan het land geeft zijn: vastland,
eiland, schiereiland, landengte, berg, dal, kaap
of voorgebergte, kust, strand, woestijn, heide,
moeras.
Door vastland verstaat men eene groote uitgestrektheid
lands, die verscheidene landen in zich bevat.
Men telt er vijf: 1». het Oude vastland, dat Europa,
Azië en Afrika bevat; 2°. het Nieuwe Vastland, bestaande
uit Noord- en Zuid-Amerika; 3". Nieuw-Holland, dat
tot Australië behoort; het Noord-Poolland en 5® het
Zuid-Poolland.
Een eiland is een land, dat geheel door water omringd
is, en geheel onder den invloed der omringende zee staat, zoo-
als Texel, Sicilië, enz.
Een schiereiland is een gedeelte lands, dat bijna ge-
heel door water omringd is, zooals het Spaansche schier-
eiland, het Scandinavische schiereiland, Morea in Grieken-
land enz.
Eene landengte is eene smalle streek lands tusschen twee
zeeën, zoo als de landengte van Panama; of zulk eene, die
een schiereiland aan het vasteland verbindt, zooals de land-
engte van Corinthe.
Een berg is eene aanmerkelijke verhevenheid van de aard-
oppervlakte, zoo als de Mont-Blanc, de hoogste berg van
Europa, die 4.800 M. hoog is.
Een heuvel heeft eene veel geringere hoogte, bv. van 30
tot 600 M. Bij beiden onderscheidt men voet, helling en top.
Vulkanen zijn bergen, welke somtijds rook en vlammen,
en ook wel eene brandende vloeistof, lava genoemd, uitwer-
pen , zoo als in Europa: de Vesuvius, niet ver van Napels