Boekgegevens
Titel: Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1886
5e dr
Opmerking: I: De Oudheid. II: Middeleeuwen en Nieuwe Tijd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5487
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201029
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Vorige scan Volgende scanScanned page
66
Gelijk dat bij onbeperkte heerschers het geval pleegt
te zijn, hadden onderlinge twisten en kuiperijen van
de hovelingen en vrouwen des koning den grootsten
invloed op de regeeringsdaden. Men liet aan het hof
elkander ombrengen en op de gruwelijkste wijze ver-
minken, en zelden werd de troon beklommen door een
vorst, die niet tot eigen veiligheid één of meer zijner
naaste bloedverwanten ter dood bracht.
Onder de Ariërs, die zich ten W. van Indië vestig-
den, en die in tegenstelling met de Hindoes als Era-
niërs bekend staan, had omstreeks 800 v. C. eene
groote godsdienstige hervorming plaats, die door de
overlevering aan Zarathoestra wordt toegeschreven,
omtrent wiens geboorte, verzoeking en verrichte won-
deren eene menigte legenden in omloop zijn gekomen.
Volgens zijne leer, het Mazdaïsme, staat Ahoeramazda
(de hoogwijze geest) ver boven alle andere goddelijke
wezens. Hij wordt in de oudste liederen verheerlijkt
als de schepper, als do god des lichts, der reinheid en
der waarheid, en als de schenker van het leven en alle
goede gaven. In rang volgen op hem zes hooge geesten,
die met hem het zevental der heilige onsterfelijken
uitmaken. Bovendien bestaan er nog een zeer groot
aantal vereerenswaardige geesten. Het Mazdaïsme, dat
door den niet-Arischen priesterstam der Magiërs in
Medië en Perzië vele wijzigingen ondervond, wordt
vooral gekend uit het Avesta, eene verzameling van
geschriften, die overblijfselen eener rijke letterkunde
zijn, in verschillende tijden opgesteld. De Fransche ge-
leerde Anquetil Du Perron, die, omdat hem geen ander
middel ten dienste stond, als gemeen soldaat naar Indië
ging, heeft in 1761 de eerste vertaling van het Avesta
gegeven, die in het Baktrisch of Zend geschreven is en
uit drie deelen bestaat: 1. offergebeden, 2. lofliederen