Boekgegevens
Titel: Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1886
5e dr
Opmerking: I: De Oudheid. II: Middeleeuwen en Nieuwe Tijd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5487
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201029
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Vorige scan Volgende scanScanned page
mm
97
vermogen wegnam. In dezen edelen, wijzen man stelde
het volk zulk een vertrouwen, dat het er zelfs bij hem
op aandrong, zich van de heerschappij meester te ma-
ken. Dit weigerde Solon, maar hij deinsde niet terug
voor de diepst ingrijpende maatregelen, om zijn vaderland
te redden. Ily schafte de schuldwetten af, schonk allen,
die wegens schulden dienstbaar waren, de vrijheid,
zonder dat zij eene schadeloosstelling behoefden te ge-
ven, terwijl de ongelukkigen, die, omdat zy niet had-
den kunnen betalen, bij buitenlanders in dienst waren
geraakt, op staatskosten werden vrijgekocht. Om dege-
nen, wier grondbezit belast was, te gemoet te komen,
werd de waarde van het geld met ruim een vierde
verlaagd, terwijl de bestaande schuld volgens den ouden
muntstandaard kon worden voldaan. Het verkoopen van
vi-ijen werd met de doodstraf bedreigd, en om den
overgang van boerenerven aan den adel te beperken,
een maximum van grondbezit vastgesteld. Solon's arbeid
werd besloten met eene amnestie.
Met de maatschappelijke^ werden ook de staatkundige
verhoudingen door Solon geregeld. In plaats van naar
de geboorte, deelde hij de burgers in vier klassen naar
de gemiddelde hoeveelheid koren, wyn en olie, die hunne
landerijen opbrachten. De hoogste macht berustte bij de
volksvergadering, waarin de burgers der vier klassen
boven de 20 jaar konden stemmen, en het woord voe-
ren, en die over vrede en oorlog, alsmede over gods-
dientzaken besliste, rekenschap kreeg van het beheer
der staatsgelden en de staatsambtenaren verkoos. Het
aantal stemgerechtigden wordt voor Athene's bloeitijd
op 20,000 begroot, dat dergenen, die in den regel ter
vergadering kwamen, op 5,000. In de oudste tijden was
de agora (markt) later de Pnux de vergaderplaats.
Alleen uit de eerste of rijkste klasse konden de archon-
ten gekozen worden; de overige ambtenaren uit de
7