Boekgegevens
Titel: Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Auteur: Kollewijn, A.M.
Uitgave: Amersfoort: A.M. Slothouwer, 1886
5e dr
Opmerking: I: De Oudheid. II: Middeleeuwen en Nieuwe Tijd
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5487
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201029
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der algemeene geschiedenis voor eenigszins gevorderden
Vorige scan Volgende scanScanned page
slaagde de adel erin, de erfelijkheid der vorsten te doeïi
eindigen. Sedert 752 v. C. werd een Arehont voor
den tijd van tien jaren gekozen uit het huis van Ko-
dros, veertig jaar later kon ieder, die tot den adel
behoorde, tot arehont worden gekozen, en in 683 v. C.
werd de monarchie voor goed afgeschaft. De regeering
kwam nu in handen van negen voor één jaar uit den
adel gekozen archonten, waarvan de eerste, eponiimos,
den staat tegenover het buitenland vertegenwoordigde
en zijn naam gaf aan het jaar; de tweede, haêtleus
(koning), de godsdienstaangelegenheden regelde, en de
derde, polemurchos^ krijgsbevelhebber was, terwijl de
zes overigen een gerechtshof vormden en toezicht hiel-
den op de wetten. Bij het klimmen van de macht der
edelen nam ook hun rijkdom toe. Vele kleine grondbe-
zitters daarentegen zagen zich genoodzaakt hun land
te bezwaren, ten gevolge waarvan zij het weder tegen
een gedeelte van de opbrengst van een edele moesten
pachten. Anderen zagen zich wegens schulden genood-
zaakt eerst hunne kinderen en daarna zich zeiven als
slaven te verkoopen. De aristocratie had te meer gele-
genheid van hare macht misbruik te maken, daar er
geene geschreven wetten waren. De ontevredenheid
nam toe en werd zoo dreigend, dat de adel den arehont
Drakon opdi'oeg, het gewoonterecht schriftelijk vast te
stellen.
Het volk was nu wel tegen willekeur gevrijwaard,
maar toch niet bevredigd, daar de oude barbaarsche
gewoonten, thans als „met bloed" geschreven wetten,
aan de toenmalige behoeften niet voldeden. Het gevaar
voor een burgeroorlog vermeerderde bij den dag, toen
in 594 V. C. Solon tot arehont werd benoemd met
den uitdrukkelijken last, de goede verstandhouding
tusschen volk en adel te herstellen door het vinden
van een middel, dat de drukkende ongelijkheid van