Boekgegevens
Titel: Het boek der moeders, of Handleiding voor moeders om haare kinderen opmerken en spreeken te leeren
Auteur: Pestalozzi, Johann Heinrich
Uitgave: Groningen: J. Oomkens, 1804
Opmerking: 1e stuk
Vert. van: Buch der Mütter, oder Anleitung für Mütter ihre Kinder bemerken und reden zu lehren. - 1803
Niet verder verschenen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1048 D 33
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200005
Onderwerp: Algemene taal- en literatuurwetenschap: taalverwerving
Trefwoord: Taalverwerving, Kinderen, Aanschouwelijk onderwijs, Moeders
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het boek der moeders, of Handleiding voor moeders om haare kinderen opmerken en spreeken te leeren
Vorige scan Volgende scanScanned page
w
*Sdmtnwai cn tateren,
^AVannecr het kind honger heeft, wann'cer
'het ziek is, of ook, wrnneer het iets dwin-
gen wW^ fchreeinvt het; wanneer het een goe-
den Inim heeft, lacht het, voordat het fpree-
,ken kan; wanneer het begint re willen fpree-
ken, tatert het.
Spreekcn.
Bijna bij alles, wat de mensch doet, of
lijdt", fpreekt hij. Slaapend iprcekt hij gewoon-
lijk niet, maar fomwijlen brengen hem droo-
nicn of eene koort-s er toe, dar hij in den
flaap en zonder dat hij zich zeiven bewust
is, fpreekt.
Oude zwakke menfchen fpreeken ook dik-
wijls overluid in zich zelve, zonder dat zij
het weeten.
Lachen,
Waarlijk het lachen is een heilige gave
Gods. Het is een oud fpreekwoord : lachen
maakt goed blred, en het is waar: de vrolijk-
heid van het lachen is een balfcm des levens;
zij is de eigenlijke uitdrukking der vreugde
-- maar al het goede in den mensch, en
zoo ook het lachen is en blijft maar zoo lang
en maar in zoo verre goed, al^5 het met al het
■overige goede, het gene de mensch hebben eii
in zich zeiven behouden moet, is famenge-
fteld: plaats het lachen bij de boosheid, dan
is het een gruwel, als de boosheid zelve;
plaats het bij de dwaasheid, zoo is het we-
derom eene elendige zaak, als de dwaasheid
xelve. Dc fchalk, die lacht, is een dubbele
fchalk, en de fpotvogel, die het lachen en in
liet