Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
71
daarvan zijn in het geheugen uitgewischt, alleeu wil
meiL, dat hier een tempel van Mereurius zou ge-
weesd zijn. Er is eene overlevering, dat men bij de
stichting der Mariekerk op eene wel stootte, welke
niet te dempen was, dan alleen door ossenhuiden ,
en waarop toen een der kerkpijlaren opgerigt is.
De plaats is na het afbreken des gebouws met tra-
liewerk en een toepasselijk vers voorzien. Kan hier
ook soms een heidensche tempelbron geweesd zijn?
Ook eene pomp aan de Mariekerk heeft van ouds-
her den roem van het beste water te hebben, dat
bij voorkeur naar Amsterdam wordt verzonden.
Nog ligt er op de Oudegracht, op den hoek vau
de Eligensteeg, een groote keisteen, met vier ket-
tingen aan het hoekhuis vastgemaakt, waarmede de
Duivel , volgens de overlevering, door de stad
wierp, hetgeen men belette door dien vasttemaken,
dewijl de booze geest niet breken kan. Is deze sage
heidensch of christelijk?
Een altaar uit den heidenschen tijd vermoed
ik in het dorp de lage Vuursche, gewoonlijk de
Vuui'st genoemd, alwaar een ontzaglijke steen op
vier kleine rustende zich bevindt, door drie reus-
achtige boomen overschaduwd. Het dorp ligt aan
de hei, drie uren van Utrecht.
Dat er bij de buurt Vechten, een half uur van
de stad, waar oudtijds waarschijnlijk Wiltenburg
gelegen heeft, ook heiligdommen bestaan hebben,
is niet onaannemelijk, ik heb er echter geene spo-
ren van kunnen vinden. Romeinsch« oudheden
vindt men er veel.