Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
65
nabuuischap van Biittanje. Kelten, als vaste in-
woners, heb ik nergens aangetroffen.
Nederland werd dan oudtijds bewoond: 1°. door
Marsaten, en Sturiers aan de kusten; 2°. Katten en
Caninefaten in Zuid-Holland waar later de Slavea
voorkomen; 3°. Bataven in een gedeelte van Gel-
derland en Holland; Wilten (in later tijd) in
Utrecht; 5°. Chamaven in een gedeelte van Gel-
derland ; 6®. Toxandren of Taxandren in Noord-
Braband; 7°. Saliers en Tubanten in Overijssel en
Twente; later door Sassen in Gelderland en mis-
schien nog verder. Franken uit Duitschland afko-
mende, die, zoo het schijnt, door den IJssel van
de Sassen gescheiden werden en tot welken de Ri-
puariers behoorden, en eindelijk Denen.
Om hierin eenigen regel te volgen, zullen wij de
overblijfselen der godenleer in elk dezer gewesten
afzonderlijk nagaan, en waar wij algemeene eerdienst
aantreffen, die tevens opgeven.
De kustvolken waren door hunne ligging het
meest aan vreemden invloed lilootgesteld , maar
daarentegen als zeeschuimers dapper en vrijheid-
lievend , daarom behielden zij hunne eigene my-
thologie , maar mengden er waarschijnlijk vreemde
denkbeelden onder. Hunne heiligdommen waren
voornamelijk, even als die der Kelten en Friezen,
op eilanden; het beroemdste daaronder is Walche-
ren , dat ook het langst heidensch gebleven is.
Hier diende men den volksgod Walcher, door de
Latijnsche schrijvers Mercurius genoemd; hij bezat