Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
33
stad Stavoren werd aan den tempel een collegie
van Druïden toegevoegd, aan welke niet alleen de
vereering der Godheid, maar ook het onderwijs der
jeugd van de adelijke standen aanbevolen was. Hij
voorzag tevens zijn volk van geregelde wetten, wel-
ke, benevens het verhaal van hunnen oorsprong en
togten, in het heiligdom te Stavoren werden ne-
dergelegd, en door zijne opvolgers gedurig ver-
meerderd , langzamerhand eene soort van bibliotheek
vormden, waartoe ook de volksliederen, even als de
wetten en heilige oorkonden, die in dicht vervat
waren, benevens de geslachtlijsten behoorden.
Vermits nu de Friezen, waarmede zich de vroe-
gere inwoners vereenigd hadden, allengs hunne
woonplaatsen verder uitstrekten, namelijk van het
Flie tot aan de Eider en zuidwaai-ts tot aan de
Sicambren en Bataven, verdeelde Friso zijn rijk in
zeven landschappen, Zeelanden geheeten, waai-over
hij eenige regters het bestier opdroeg, tenvijl hij
tevens tot een zinnebeeld en gedenkteeken daarvan
zeven plompenbladen [herha Nymphaea), door drie
stroomen gedeeld, op een blaauw veld, in zijn schild
opnam.
Tot dusverre hadden zich de drie broeders ge-
zamenlijk in Friesland opgehouden, doch bij de
uitbreiding des volks werden zij te rade zich van
elkander te scheiden. Saxo en Bruno zeilden dan
met een deel hunner onderhoorigen den Fliestroom
weder uit, en lieten zich, na dertien jaar vcrblijfs
in Friesland, ten jaj-e 300 vóór Christus, bij het
3