Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
1
19
de oude, Mela, en Wer en daar Suetonïus, Am-
mïanus, Florus en anderen. Wanneer wij echter
hunne berigten met de oorspronkelijke volksoverle-
vei'ingen vergelijken, ontdekt zich daarin een zoo
groot verschjl, dat men moeijelljk gelooven kan,
dat door beiden hetzelfde volk bedoeld wordt. De
Romeinen stellen ons deze gewesten voor als wei-
nig bebouwd, zonder steden, met wouden, moe-
rassen en meeren bedekt en van barbaren be-
woond , dien alle beschaving vreemd was en dié
slechts voor den oorlog leefden (l). De sage inte-
gendeel hecht zich aan de stichting van steden,
bui-gen en dorpen, stelt ons eene, volgens gere-
gelde wetten ingerigte maatschappij en een volk
voor, waarvan ten minste de hoogere standen de
wetenschappen beoefenden, lezen en schrijven kon-
den en voor het behoorlijk onderwijs der jeugd
zorg droegen. De Romeinen beweren, dat onze
voorouders de Goden in geene tempelen, maar al-
leen in heilige bosschen dienden; de volksoverleve-
ring meldt omstandig de stichting van tempels, zoowel
in steden als wouden. Bij de Romeinen zijn zeer
vele eigennamen Romeinsch, in de sage Duitsch.
Zien wij nu hoe beiden in overeenstemming kun-
nen gebragt worden.
Het is reeds voorlang opgemerkt, dat een dus-
danig verschil niet enkel ten opzichte van ons,
(i) Caesar, de B. G., L,IV. C. lo.