Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
203
duur gekocht wei-d. Brutus begroef hem daar ter ■■
pkatse, voer de Loii-e weder af en stevende daarop
naar Brittannie 1).
Brutus is volgens Owen 2), de eerste koning van
Brittannie uit het Ti'ojaansche geslacht, Brut of
Prydain, zoon van Aedd den Groote; vóór hem
was het land bevolkt door eene Keltische colonie,
uit het land üav ook Defrobani genoemd, onder
aanvoering van Hu den Sterke over het Mor Tawch
(de Duitsche zee) gekomen 3); doch de sage bij
den Wallischen bai-d Taliesin, omtrent de afgeba-
kende plaats IJnys Món, mam Gijmru, (Mona de
moeder der Cymren) bewijst de verwantschap dezer
verschillende stammen, in tegenstelling tot de Saxen
als Germanen 4). Er moet dus waarschijnlijk door
de Britsche Reuzen of Slaven nog een andei-e stam
l) Galefridi, Monum, hist. Briton. I. C. l2-i5. in de
Scriptt. rer. Uritann. Heidelb. iSSy. aangehaald bij Moue,
T. II. S.423. He eeiale ail^aaiy&uhel Goudtsche Kronycx-
ken is van 1478.
a) Owen's Cambrian biography s. v. Brut. p. 27. Verg^
Wheloc ad Bedae , Jlist. Eccl. G. Angl. p. 25. die zieh op
TJennius, Galfrid, Pont. Virunnius , AI. Necham en Leland
beroept, en ook eene plaats uit zeker oiid dichter mede-
deelt van dezen inhoud:
For one Wimcm
Dhat Heleine was icleped this baitaille furst higan.
On hey man was ther bifore, the icleped was Dardan
Of him com the gode Bruigt, that was the furste man
Dhat loverd was in Engelond asc ich eu telle kan.
Eu elders:
After Bruyt his owe name he clepede hit Bruta^ne,
3) Mone t. a. p. Th. II. S. 424.
4) Mone, Th, II. S.435.