Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
189
getwijfeld in bet moerassige Holland nog lang in de
heugenis des volks geleefd. Onze oude kluchtspe-
len, die, hoe onbeschaafd ook, voor taal en zeden
belangrijk zijn en al te zeer venvaarloosd worden,
dragen er nog hier en daar sporen van , wanneer zg
het gemeen doen spreken; zoo vind ik in de dood
van Vehen, door Sixtinus, deze regels, wanneer
de Geest van Floris bij Velzen in den kerker gegaan
is en de verbaasde wachten daarover redeneren:
Een giest ken wel deur sulkcn wycn tralie kmypen.
En een Tovenaerster kan wel deur een gat van een klink-
snoer sluypen ,
't Veurhuys in tot inde binnenhaert , en maken geen geluyt
En gaen op een bezemstok sitten, en vliegen de schoorstien
uyt.
Ik zegje noch adieu, daer ivort een niclcer ehraen l).
De Tuimelaars, Molikken, Weerwolven en de
Nachtmerrie zou ik liefst voor Veldspoken houden.
De Weerwolven zijn menschen, vooral tooveraars, in
wolven veranderd; (in het Fransch loup garou)
men gelooft, dat een van zeven zonen als zoodanig
eens des jaars zijn huis verlaat en in waanzin de
wouden ronddwaalt, zeer gebeten op de roode klem- 2).
De Nachtmen-ie is algemeen bekend als een Alf, die
eene menschelijke gedaante aanneemt en de slapen-
den drultt en benaauwt, ook gelooft men , dat hij
de paarden berijdt , hetgeen zichtbaar is aan de bol-
letjes, die men dan in hun haar en manen vindt;
1) Geraej^t van felsen, Igende Treurspel, door Sujfr.
Sixtinu^lkmil. i68l. bl. 43.
2) Westendorp t.a. p, bl. igï.