Boekgegevens
Titel: Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Auteur: Bergh, Laurens Philippe Charles van den
Uitgave: Utrecht: Johannes Altheer, 1836
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1197 C 36
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200001
Onderwerp: Sociologie: folklore, volkskunde: algemeen
Trefwoord: Volksverhalen (teksten), Mythologie, Nederland
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederlandsche volksoverleveringen en godenleer
Vorige scan Volgende scanScanned page
>171
Vermoedelijk zijn dus de Hunnen uit Hunsingo ook
meer dan eens in het Noorden verschenen.
Tegen deze argumenten zou men welligt aanvoe-
ren , dat de Volsungasage Sigmund niet koning in
Hunsingo , maar in Hunaland noemt, en het dus
onbewezen is, wat men daardoor te verstaan hebbe,
ja zelfs dat men aan de historische waarheid van
het Nibelungenlied en in het algemeen van het
Heldenboek twijfelt; doch , daar de llervarai'sage
Reidgotaland en Hunaland nevens elkander stelt en
het eerste de Oostzeekuslen bevatte; daar de pro-
zaische Sinüotlalok Sigmund koning in [n-ankenland
noemt, (waartoe een deel onzes lands behoorde) en
het Nibelungen lied koning in de Nederlanden, en
ook in de Noordsche sagen van den Tihijn gewag
gemaakt wordt; daar de Volsungasage van de Va-
rinsbogt spreekt, welke Varini mede aan de Oost-
zee , of de Warners aan de Noordzee woonden, en
in de Duitsche liederen tevens Meerminnen (Meer-
weiber) genoemd worden, moet men wel onder
Hunalaud eene streek verstaan, niet ver van de zee
verwijderd. Neemt men Hunsingo, zoo laat zich
tevens de kennis aan de sage, zoo in het Noorden
als in Duitschland verklaren, daar beide landen met
de Friezen in gedurige aanraking waren, en dewijl
men, gelijk uit Sulun te zien is, de zwervende
Pannonische Hunnen en de Hunsingoers meermalen
verwarde , is het ligt te begrijpen, hoe de beruchte
Attila in deze dichting gekomen is. Het is waar,
Hunsingo was een deel van Friesland, en had zoover